τώρα λέει ούτε θέλει, λέει ούτε να με δει...
Με αυτόν τον τρόπο είχαμε υποδεχθεί τον Παντέλο μας στη εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, όχι γαμπρό, αλλά μέσα στο λευκό του φέρετρο τυλιγμένο με τη γαλανόλευκη σημαία που υπηρέτησε για περισσότερο από δέκα χρόνια.
Ο Παντέλος της νεολαίας, που μας έκανε να πιστεύουμε στον εαυτό μας, στα όνειρα μας, δεν ήταν πια μαζί μας. Τον είχε ζηλέψει ο Χάρος και μας τον είχε πάρει.
Μεγάλη η αγάπη του για την γειτονιά του τη Νέα Ιωνία. Για το ποδόσφαιρο παίζοντας με τα χρώματα του Πανερυθραϊκού, αλλά και για την καψούρα του την ΑΕΚ, που ποτέ δεν τον ξέχασε. Σε όλες τις γιορτές είναι εκεί και ας λείπει.
8 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη την ημέρα, όμως τα τραγούδια του θα μας συντροφεύουν αιώνια, γιατί είμαστε σίγουροι πως όταν τραγουδάμε για εκείνον πίνει από κει ψηλά για μας...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου